Δον Κιχώτες,ασπίδες και σπαθιά
Γιομίσαν το Τολέδο
Αλλοπαρμένα πάθη,ποτάμια,φύλλα ώχρας
Σκόρπια στο Τολέδο
Σε μια βουνοπλαγιά,βράχια απόκρυμνα
Πάνω απ'τον Τάχο
Σκαλιά να ανέβεις και οδοί,άφαντοι
Μόνο πτώση
Σκισμένα πανιά σε όχθες απόρθητες
Μες το Τολέδο.
Ψυχές ανενόχλητες,τραγούδια άηχα
Κατάρτια γερά,τερπνή φωτιά.
Βατά οράματα κι άγριες cervezarias
μακρυά απ'το Τολέδο.
"Una vida,no existencia,una cerveza, no veneno,por favor"
Και η ζωή μου εκεί.
Στα τολεδιανά χαώδη βουνά....
Στους ιππότες με τις ψευδαισθήσεις....
Στα δύσκολα....
Μια ζωή ολόκληρη.....
Ένα Τολέδο!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου