Άραγε
η βροχή που κυλά στο μέτωπο της γης
μπορει να ξεπλυνει τα λερωμένα σώματα;
μπορει ο ουρανος δακρυζοντας
να ξελασπώσει το πνιγμένο μας χαμόγελο;
ο χρόνος προχωρά σαν μια αλαφιασμένη μελωδία του Σοπέν
κι η ηχώ σου αντικρουει την ανάσα της φύσης...
η όψη σου όμως;
τι να γίνηκε αυτή η νουβελική εικόνα;
άραγε θα σε ξαναδώ;
θα σε ξανασυναντησω σαν ενα δραπέτη ονείρου
στην φυλακή της πραγματικότητας;
άραγε,θα αντέξω ως το τέλμα ,ως το ξημέρωμα ;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου